Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 1 (Hanumat-samudra-laṅghanam — Maināka-Surasā-Siṃhikā-vṛttāntaḥ — Laṅkā-tīra-prāptiḥ)
हनुमत्समुद्रलङ्घनम् — मैनाकसुरसासिंहिकावृत्तान्तः — लङ्कातीरप्राप्तिः
VR 5.1.102Baroda CE 5.1.90
स सागरजलं भित्त्वा बभूवात्युच्छ्रितस्तदा ।
[Baroda CE 5.1.90]sa sāgarajalaṃ bhittvā babhūvātyucchritastadā |
यथा जलधरं भित्त्वा दीप्तरश्मिर्दिवाकरः ॥ १०२ ॥
yathā jaladharaṃ bhittvā dīptaraśmirdivākaraḥ || 102 ||
Scholarly Translation
Cleaving the water of the ocean (sāgarajalaṃ bhittvā), he then rose to a towering height (babhūvātyucchritas tadā), like the bright-rayed sun (dīptaraśmir divākaraḥ) after cleaving a rain-cloud (jaladharaṃ bhittvā).
Narrative Context (Verses 97–102): Urged by the Ocean to honor Rāma’s compassion, Sītā’s exile, and Hanumān’s toil by offering hospitality, golden-wombed Maināka bursts upward from the waves like the sun cleaving a rain-cloud.