Book 1 · Bālakāṇḍa · Sarga 77 (Ayodhyā-pratyāgamanam)
अयोध्याप्रत्यागमनम्
VR 1.77.29Baroda CE 1.76.18
तया स राजर्षिसुतोऽभिकामया समेयिवानुत्तमराजकन्यया ।
[Baroda CE 1.76.18]tayā sa rājarṣisuto'bhikāmayā sameyivānuttamarājakanyayā |
अतीव रामः शुशुभे मुदान्वितो विभुः श्रिया विष्णुरिवामरेश्वरः ॥ २९ ॥
atīva rāmaḥ śuśubhe mudānvito vibhuḥ śriyā viṣṇurivāmareśvaraḥ || 29 ||
Scholarly Translation
United with that peerless princess who was wholly devoted to him in love (tayā ... abhikāmayā sameyivān uttamarājakanyayā), Rāma, the son of the royal sage, filled with joy (sa rājarṣisuto ... mudānvito), shone with surpassing splendor like the all-pervading Lord Viṣṇu, ruler of the immortals, united with Goddess Śrī (atīva rāmaḥ śuśubhe ... vibhuḥ śriyā viṣṇur ivāmareśvaraḥ).
Narrative Context (Verses 25–29): Like Svayambhū Brahmā among beings, Rāma shines supreme in virtue and delights for many seasons with Sītā, their hearts speaking to each other until he shines like Lord Viṣṇu united with Śrī.