Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 110 (Vasiṣṭhoktaikṣvāku-vaṃśa-varṇanam)
वसिष्ठोक्तैक्ष्वाकुवंशवर्णनम्
VR 2.110.27Baroda CE 2.102.24
कल्माषपादपुत्रो ऽभूच्छङ्खणस्त्विति विश्रुतः ।
[Baroda CE 2.102.24]kalmāṣapādaputro 'bhūcchaṅkhaṇastviti viśrutaḥ |
यस्तु तद्वीर्यमासाद्य सहसैन्यो व्यनीनशत् ॥ २७ ॥
yastu tadvīryamāsādya sahasainyo vyanīnaśat || 27 ||
Scholarly Translation
Kalmāṣapāda’s son was renowned as Śaṅkhaṇa (kalmāṣapāda-putro ’bhūc chaṅkhaṇas tv iti viśrutaḥ), who, upon encountering his father’s demonic might, perished together with his army (yas tu tad-vīryam āsādya saha-sainyo vyanīnaśat).
Narrative Context (Verses 25–29): Vasiṣṭha continues the lineage from Bhagīratha through Kakutstha, Raghu, Kalmāṣapāda Saudāsa, Śaṅkhaṇa—who perished with his army on encountering Kalmāṣapāda’s might—Sudarśana, Agnivarṇa, Śīghraga, Maru, Praśuśruka, and Ambarīṣa.