Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 118 (Anasūyā-Sītā-saṃvādaḥ — Divyāṅgarāgādi-pradānam)
अनसूयासीतासंवादः — दिव्याङ्गरागादिप्रदानम्
VR 2.118.51Baroda CE 2.110.50
ततः श्वशुरमामन्त्र्य वृद्धं दशरथं नृपम् ।
[Baroda CE 2.110.50]tataḥ śvaśuramāmantrya vṛddhaṃ daśarathaṃ nṛpam |
मम पित्रा त्वहं दत्ता रामाय विदितात्मने ॥ ५१ ॥
mama pitrā tvahaṃ dattā rāmāya viditātmane || 51 ||
Scholarly Translation
“Thereafter, having invited my aged father-in-law, King Daśaratha (tataḥ śvaśuram āmantrya vṛddhaṃ daśarathaṃ nṛpam), I was bestowed by my father upon Rāma, knower of the Self (rāmāya viditātmane).
Narrative Context (Verses 49–53): Refusing to accept Sītā’s hand before ascertaining his father’s wish, Rāma weds Sītā and Lakṣmaṇa weds her younger sister Ūrmilā after King Daśaratha’s arrival at Mithilā.