Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 13 (Daśaratha-kṛpaṇa-vilāpaḥ)
दशरथकृपणविलापः
† VR 2.13.12† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† यदि दुःखमकृत्वा तु मम संक्रमणं भवेत् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† yadi duḥkhamakṛtvā tu mama saṃkramaṇaṃ bhavet |
† अदुःखार्हस्य रामस्य ततः सुखमवाप्नुयाम् ॥ १२ ॥
† aduḥkhārhasya rāmasya tataḥ sukhamavāpnuyām || 12 ||
Scholarly Translation
If my passing from this world (mama saṃkramaṇam) could come to pass without inflicting sorrow upon Rāma, who is undeserving of grief (aduḥkhārhasya), only then would I attain peace (sukham avāpnuyām).
Narrative Context (Verses 7–12): Daśaratha laments that exiling his long-sought, virtuous Rāma to please Kaikeyī will falsify his pledge of consecration, wishing for death before inflicting such sorrow.