Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 18 (Lakṣmaṇakṛta-Śūrpaṇakhā-virūpaṇam — Khara-samīpe Śūrpaṇakhā-krandanam)
लक्ष्मणकृतशूर्पणखाविरूपणम् — खरसमीपे शूर्पणखाक्रन्दनम्
VR 3.18.7Baroda CE 3.17.7
अस्य रूपस्य ते युक्ता भार्याहं वरवर्णिनी ।
[Baroda CE 3.17.7]asya rūpasya te yuktā bhāryāhaṃ varavarṇinī |
मया सह सुखं सर्वान् दण्डकान् विचरिष्यसि ॥ ७ ॥
mayā saha sukhaṃ sarvān daṇḍakān vicariṣyasi || 7 ||
Scholarly Translation
“As a lady of exquisite complexion (vara-varṇinī), I am a fitting wife (yuktā bhāryā) for this handsome form of yours; together with me you shall happily roam all the Daṇḍaka woods.”
Narrative Context (Verses 7–12): Approached by Śūrpaṇakhā, eloquent Lakṣmaṇa smiles and turns her back toward Rāma, arguing that she should not become a bondmaid by marrying Rāma’s dependent servant.