Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 4 (Virādha-vadhaḥ — Tumburu-śāpa-mocanam)
विराधवधः — तुम्बुरुशापमोचनम्
† VR 3.4.2† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† एष दाशरथी रामः सत्यवाञ्छीलवान् शुचिः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† eṣa dāśarathī rāmaḥ satyavāñchīlavān śuciḥ |
† रक्षसा रौद्ररूपेण ह्रियते सहलक्ष्मणः ॥ २ ॥
† rakṣasā raudrarūpeṇa hriyate sahalakṣmaṇaḥ || 2 ||
Scholarly Translation
“This Rāma, son of Daśaratha (dāśarathī rāmaḥ), truthful (satyavān), of noble character (śīlavān), and pure (śuciḥ), is being carried off together with Lakṣmaṇa by a rākṣasa of dreadful form (raudra-rūpeṇa)!”
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing Sītā cry out and offer herself in exchange for the two princes, Rāma and Lakṣmaṇa break both of Virādha's arms, sending the monster crashing to the earth.