Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 48 (Vindhyagiri-gahvareṣu Dakṣiṇa-dig-gata-vānarāṇāṃ Sītānveṣaṇam — Asura-vadhaḥ)
विन्ध्यगिरिगह्वरेषु दक्षिणदिग्गतवानराणां सीतान्वेषणम् — असुरवधः
VR 4.48.24Baroda CE 4.47.21
अन्यदेवापरं घोरं विविशुर्गिरिगह्वरम् ।
[Line 1: in Baroda CE 4.47.21]anyadevāparaṃ ghoraṃ viviśurgirigahvaram |
ते विचित्य पुनः खिन्ना विनिष्पत्य समागताः ।
[Line 2: in Baroda CE 4.47.22]te vicitya punaḥ khinnā viniṣpatya samāgatāḥ |
एकान्ते वृक्षमूले तु निषेदुर्दीनमानसाः ॥ २४ ॥
[Line 3: in Baroda CE 4.47.22]ekānte vṛkṣamūle tu niṣedurdīnamānasāḥ || 24 ||
Scholarly Translation
entered yet another dreadful mountain cavern nearby (anyad evāparaṃ ghoram). Having searched again, exhausted (khinnāḥ), they came forth, gathered together, and sat down in a secluded spot at the foot of a tree with dejected minds (dīna-mānasāḥ).
Narrative Context (Verses 19–24): Mistaking the charging Asura for Rāvaṇa, Aṅgada fells him with a single palm-blow; after searching that cavern and another in vain, the exhausted monkeys sit down dejectedly beneath a tree.