Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 51 (Svayaṃprabhātithyam — Maya-dānava-bila-vṛttāntaḥ — Hanumatā Sva-vṛttānta-nivedanam)
स्वयंप्रभातिथ्यम् — मयदानवबिलवृत्तान्तः — हनुमता स्ववृत्तान्तनिवेदनम्
VR 4.51.2Baroda CE 4.50.2
इदं प्रविष्टाः सहसा बिलं तिमिरसंवृतम् ।
[Baroda CE 4.50.2]idaṃ praviṣṭāḥ sahasā bilaṃ timirasaṃvṛtam |
क्षुत्पिपासापरिश्रान्ताः परिखिन्नाश्च सर्वशः ॥ २ ॥
kṣutpipāsāpariśrāntāḥ parikhinnāśca sarvaśaḥ || 2 ||
Scholarly Translation
“We have suddenly (sahasā) entered this darkness-shrouded cavern (bilaṃ timirasaṃvṛtam), thoroughly exhausted by hunger and thirst (kṣutpipāsāpariśrāntāḥ) and utterly weary on all sides.
Narrative Context (Verses 1–6): Addressing the righteous ascetic woman in bark-cloth and deerskin, Hanumān explains their sudden entry from thirst and asks whose golden trees and mansions these are.