Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 13 (Aśokavanikā-darśanodyogaḥ — Anirveda-praśaṃsā — Devatā-namaskāraḥ)
अशोकवनिकादर्शनोद्योगः — अनिर्वेदप्रशंसा — देवतानमस्कारः
VR 5.13.14Baroda CE 5.11.14
हा राम लक्ष्मणेत्येवं हायोध्ये चेति मैथिली ।
[Baroda CE 5.11.14]hā rāma lakṣmaṇetyevaṃ hāyodhye ceti maithilī |
विलप्य बहु वैदेही न्यस्तदेहा भविष्यति ॥ १४ ॥
vilapya bahu vaidehī nyastadehā bhaviṣyati || 14 ||
Scholarly Translation
“Lamenting manifoldly (vilapya bahu), ‘Alas, Rāma! Alas, Lakṣmaṇa! Alas, Ayodhyā (hā rāma lakṣmaṇety evaṃ hāyodhye ceti)!’ Maithilī, the princess of Videha, must have laid down her body (nyastadehā bhaviṣyati).
Narrative Context (Verses 13–18): Wondering whether Sītā died grieving for Rāma or wails like a caged sārikā bird in some hidden chamber, Hanumān faces the perilous dilemma of reporting or concealing his failure.