Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 19 (Rāvaṇa-darśanena Sītāyā Bhaya-vepathuḥ — Pati-dhyānam)
रावणदर्शनेन सीताया भयवेपथुः — पतिध्यानम्
VR 5.19.11Baroda CE 5.17.10
सन्नामिव महाकीर्तिं श्रद्धामिव विमानिताम् ।
[Baroda CE 5.17.10]sannāmiva mahākīrtiṃ śraddhāmiva vimānitām |
प्रज्ञामिव परिक्षीणामाशां प्रतिहतामिव ॥ ११ ॥
prajñāmiva parikṣīṇāmāśāṃ pratihatāmiva || 11 ||
Scholarly Translation
Like great fame sunk low (sannām iva mahākīrtim), like faith treated with disrespect (śraddhām iva vimānitām), like wisdom wasted away (prajñām iva parikṣīṇām), like hope frustrated (āśāṃ pratihatām iva);
Narrative Context (Verses 7–12): Journeying to Rāma on the chariot of her longing yoked with the steeds of thought, Sītā writhes like a spell-bound serpent-bride and resembles dishonored faith, frustrated hope, and desecrated worship.