Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 29 (Vāmākṣi-bāhūru-spandanādi-śubha-śakunais Sītāyāḥ Samāśvāsanam)
वामाक्षिबाहूरुस्पन्दनादिशुभशकुनैस्सीतायाः समाश्वासनम्
VR 5.29.4Baroda CE 5.27.4
गजेन्द्रहस्तप्रतिमश्च पीनस्तयोर्द्वयोः संहतयोस्तु जातः ।
[Baroda CE 5.27.4]gajendrahastapratimaśca pīnastayordvayoḥ saṃhatayostu jātaḥ |
प्रस्पन्दमानः पुनरूरुरस्या रामं पुरस्तात् स्थितमाचचक्षे ॥ ४ ॥
praspandamānaḥ punarūrurasyā rāmaṃ purastāt sthitamācacakṣe || 4 ||
Scholarly Translation
And of those two closely set (saṃhatayoḥ) thighs, her plump (pīnaḥ), shapely (jātaḥ) [left] thigh (ūruḥ), resembling the trunk of a lordly elephant (gajendrahastapratimaḥ), throbbing again (praspandamānaḥ punaḥ), proclaimed (ācacakṣe) that Rāma stood right before her (purastāt sthitam).
Narrative Context (Verses 1–4): Auspicious portents wait upon sorrow-stricken Sītā like retainers upon a man favored by Fortune, as her lotus-like left eye, sandal-worthy left arm, and left thigh throb.