Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 41 (Parabala-vimardanārtham Aśokavanikā-bhaṅgaḥ — Toraṇārohaṇam)
परबलविमर्दनार्थमशोकवनिकाभङ्गः — तोरणारोहणम्
VR 5.41.13Baroda CE 5.39.12
अहं च तैः संयति चण्डविक्रमैः समेत्य रक्षोभिरभङ्गविक्रमः ।
[Baroda CE 5.39.12]ahaṃ ca taiḥ saṃyati caṇḍavikramaiḥ sametya rakṣobhirabhaṅgavikramaḥ |
निहत्य तद् रावणचोदितं बलं सुखं गमिष्यामि हरीश्वरालयम् ॥ १३ ॥
nihatya tad rāvaṇacoditaṃ balaṃ sukhaṃ gamiṣyāmi harīśvarālayam || 13 ||
Scholarly Translation
“And I, of unbroken valor (abhaṅgavikramaḥ), meeting those fiercely valorous rākṣasas in battle (taiḥ saṃyati caṇḍavikramaiḥ sametya rakṣobhiḥ) and slaughtering that force dispatched by Rāvaṇa (nihatya tad rāvaṇacoditaṃ balam), shall happily return to the abode of the lord of monkeys (sukhaṃ gamiṣyāmi harīśvarālayam)!”
Narrative Context (Verses 12–16): Anticipating that Rāvaṇa will dispatch a vast army which he can crush before returning to Sugrīva, Hanūmān hurls down trees with his thighs and shatters the pleasure-grove.