Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 52 (Kruddha-Rāvaṇājñapta-dūta-vadhasya Vibhīṣaṇena Nivāraṇam — Dūtāvadhyatva-nirṇayaḥ)
क्रुद्धरावणाज्ञप्तदूतवधस्य विभीषणेन निवारणम् — दूतअवध्यत्वनिर्णयः
VR 5.52.24Baroda CE 5.50.14
अस्मिन् विनष्टे नहि भूतमन्यं पश्यामि यस्तौ नरराजपुत्रौ ।
[Baroda CE 5.50.14]asmin vinaṣṭe nahi bhūtamanyaṃ paśyāmi yastau nararājaputrau |
युद्धाय युद्धप्रिय दुर्विनीतावुद्योजयेद् वै भवता विरुद्धौ ॥ २४ ॥
yuddhāya yuddhapriya durvinītāvudyojayed vai bhavatā viruddhau || 24 ||
Scholarly Translation
“If this one perishes, O lover of battle (asmin vinaṣṭe yuddhapriya), I see no other being (na hi bhūtam anyaṃ paśyāmi) who could incite to war (yo yuddhāya udyojayet) those two ill-disciplined princes of men (tau nararājaputrau durvinītau) who are at enmity with your honor (bhavatā viruddhau)!
Narrative Context (Verses 24–28): Appealing to Rāvaṇa's love of battle lest Hanūmān's death deprive the rākṣasas of war with the two princes, Vibhīṣaṇa persuades the king to spare the envoy's life.