Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 52 (Kruddha-Rāvaṇājñapta-dūta-vadhasya Vibhīṣaṇena Nivāraṇam — Dūtāvadhyatva-nirṇayaḥ)
क्रुद्धरावणाज्ञप्तदूतवधस्य विभीषणेन निवारणम् — दूतअवध्यत्वनिर्णयः
VR 5.52.27Baroda CE 5.50.17
तदेकदेशेन बलस्य तावत् केचित् तवादेशकृतोऽद्य यान्तु ।
[Baroda CE 5.50.17]tadekadeśena balasya tāvat kecit tavādeśakṛto'dya yāntu |
तौ राजपुत्रावुपगृह्य मूढौ परेषु ते भावयितुं प्रभावम् ॥ २७ ॥
tau rājaputrāvupagṛhya mūḍhau pareṣu te bhāvayituṃ prabhāvam || 27 ||
Scholarly Translation
“Therefore let some who execute your commands go forth today with a fraction of your army (tad ekadeśena balasya tāvat kecit tavādeśakṛto'dya yāntu), having seized those two foolish princes (tau rājaputrāv upagṛhya mūḍhau), to make your majesty felt among your enemies (pareṣu te bhāvayituṃ prabhāvam)!”
Narrative Context (Verses 24–28): Appealing to Rāvaṇa's love of battle lest Hanūmān's death deprive the rākṣasas of war with the two princes, Vibhīṣaṇa persuades the king to spare the envoy's life.