Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 52 (Kruddha-Rāvaṇājñapta-dūta-vadhasya Vibhīṣaṇena Nivāraṇam — Dūtāvadhyatva-nirṇayaḥ)
क्रुद्धरावणाज्ञप्तदूतवधस्य विभीषणेन निवारणम् — दूतअवध्यत्वनिर्णयः
VR 5.52.4Baroda CE 5.50.4
निश्चितार्थस्ततः साम्ना पूज्यं शत्रुजिदग्रजम् ।
[Baroda CE 5.50.4]niścitārthastataḥ sāmnā pūjyaṃ śatrujidagrajam |
उवाच हितमत्यर्थं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ४ ॥
uvāca hitamatyarthaṃ vākyaṃ vākyaviśāradaḥ || 4 ||
Scholarly Translation
Having resolved upon his course (niścitārthaḥ), that conqueror of foes (śatrujit), skilled in speech (vākyaviśāradaḥ), then spoke with conciliatory gentleness (sāmnā) to his venerable elder brother (pūjyam agrajam) a speech supremely salutary (hitam atyarthaṃ vākyam):
Narrative Context (Verses 1–6): When wrathful Rāvaṇa orders Hanūmān's execution, Vibhīṣaṇa intervenes with conciliatory wisdom, reminding the king that righteous rulers never slay an envoy.