Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 54 (Laṅkā-dahanam — Vibhīṣaṇa-bhavana-varjaṃ Sarva-Laṅkā-pradāhaḥ)
लङ्कादहनम् — विभीषणभवनवर्जं सर्वलङ्काप्रदाहः
† VR 5.54.51† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† तं दृष्ट्वा वानरश्रेष्ठं हनूमन्तं महाकपिम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† taṃ dṛṣṭvā vānaraśreṣṭhaṃ hanūmantaṃ mahākapim |
† कालाग्निरिति संचिन्त्य सर्वभूतानि तत्रसुः ॥ ५१ ॥
† kālāgniriti saṃcintya sarvabhūtāni tatrasuḥ || 51 ||
Scholarly Translation
Beholding that great monkey Hanumān, the foremost of monkeys (vānara-śreṣṭham), all beings trembled (sarva-bhūtāni tatrasuḥ), thinking, “He is the doomsday fire (kālāgnir iti saṃcintya)!”
Narrative Context (Verses 47–51): Shining like the ray-garlanded sun atop a palace pinnacle, Hanumān quenches his tail-fire in the ocean while gods marvel and all beings tremble as before Kālāgni.