Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 58 (Jāmbavad-ādibhyaḥ Samudra-laṅghanādi-Laṅkā-dahanānta-vṛttānta-kathanam)
जाम्बवदादिभ्यः समुद्रलङ्घनादिलङ्कादहनान्तवृत्तान्तकथनम्
VR 5.58.77Baroda CE 5.56.66
वरा मन्दोदरी नाम तया स प्रतिषेधितः ।
[Line 1: in Baroda CE 5.56.66]varā mandodarī nāma tayā sa pratiṣedhitaḥ |
उक्तश्च मधुरां वाणीं तया स मदनार्दितः ॥ ७७ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.56.67]uktaśca madhurāṃ vāṇīṃ tayā sa madanārditaḥ || 77 ||
Scholarly Translation
“his chief queen (varā) named Mandodarī—by her he was restrained (pratiṣedhitaḥ); and afflicted with love (madanārditaḥ), he was addressed by her with sweet speech (madhurāṃ vāṇīm):
Narrative Context (Verses 73–78): Stung by Sītā's scorn, Rāvaṇa flares up like a funeral fire and raises his fist to slay her, but Queen Mandodarī springs forward to restrain him.