Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 59 (Sītā-śīla-praśaṃsā — Rāma-pratāpa-varṇanam)
सीताशीलप्रशंसा — रामप्रतापवर्णनम्
† VR 5.59.31† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† सा प्रकृत्यैव तन्वङ्गी तद्वियोगाच्च कर्शिता ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† sā prakṛtyaiva tanvaṅgī tadviyogācca karśitā |
† प्रतिपत्पाठशीलस्य विद्येव तनुतां गता ॥ ३१ ॥
† pratipatpāṭhaśīlasya vidyeva tanutāṃ gatā || 31 ||
Scholarly Translation
Naturally slender-limbed (sā prakṛtyaiva tanvaṅgī) and wasted further by separation from him (tadviyogāc ca karśitā), she has fallen into extreme thinness (tanutāṃ gatā) like the learning of one who studies on the first lunar day (pratipatpāṭhaśīlasya vidyeva).
Narrative Context (Verses 29–32): Rejoicing at the Rāma–Sugrīva alliance yet wasted like neglected learning, Sītā awaits her lord, who will be the mere instrument in slaying Rāvaṇa.