Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 59 (Sītā-śīla-praśaṃsā — Rāma-pratāpa-varṇanam)
सीताशीलप्रशंसा — रामप्रतापवर्णनम्
VR 5.59.32Baroda CE 5.57.17
एवमास्ते महाभागा सीता शोकपरायणा ।
[Baroda CE 5.57.17]evamāste mahābhāgā sītā śokaparāyaṇā |
यदत्र प्रतिकर्तव्यं तत् सर्वमुपकल्प्यताम् ॥ ३२ ॥
yadatra pratikartavyaṃ tat sarvamupakalpyatām || 32 ||
Scholarly Translation
Thus abides the illustrious Sītā (evam āste mahābhāgā sītā), wholly given over to grief (śokaparāyaṇā); whatever counter-measure is to be taken in this matter (yad atra pratikartavyam), let all that be promptly contrived (tat sarvam upakalpyatām).”
Narrative Context (Verses 29–32): Rejoicing at the Rāma–Sugrīva alliance yet wasted like neglected learning, Sītā awaits her lord, who will be the mere instrument in slaying Rāvaṇa.