Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 65 (Dṛṣṭā Sīteti Rāmāya Nivedanam — Cūḍāmaṇi-pradānam)
दृष्टा सीतेति रामाय निवेदनम् — चूडामणिप्रदानम्
VR 5.65.18Baroda CE 5.63.16
रामसुग्रीवसख्यं च श्रुत्वा हर्षमुपागता ।
[Line 1: in Baroda CE 5.63.16]rāmasugrīvasakhyaṃ ca śrutvā harṣamupāgatā |
नियतः समुदाचारो भक्तिश्चास्याः सदा त्वयि ॥ १८ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.63.17]niyataḥ samudācāro bhaktiścāsyāḥ sadā tvayi || 18 ||
Scholarly Translation
“And upon hearing of the alliance between Rāma and Sugrīva (rāmasugrīvasakhyam), she attained joy (harṣam upāgatā). Her righteous conduct (samudācāraḥ) is steadfast, and her devotion (bhaktiḥ) is ever fixed on you.”
Narrative Context (Verses 13–18): Describing Sītā's ascetic grief in the Aśoka grove—wearing a single braid and sleeping on the bare ground—Hanūmān recounts how he won her trust by praising the Ikṣvāku lineage.