Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.7Baroda CE 6.101.4
वैदेहि कुशली रामः सहसुग्रीवलक्ष्मणः ।
[Baroda CE 6.101.4]vaidehi kuśalī rāmaḥ sahasugrīvalakṣmaṇaḥ |
कुशलं चाह सिद्धार्थो हतशत्रुरमित्रजित् ॥ ७ ॥
kuśalaṃ cāha siddhārtho hataśatruramitrajit || 7 ||
Scholarly Translation
“O Vaidehī, Rāma is well (kuśalī), together with Sugrīva and Lakṣmaṇa (sahasugrīvalakṣmaṇaḥ); having accomplished his purpose (siddhārthaḥ), slain his enemy, and conquered his foes, he asks after your welfare (kuśalaṃ cāha).
Narrative Context (Verses 7–12): Hanūmān proclaims Rāma’s well-being and the slaying of Rāvaṇa with Vibhīṣaṇa and Lakṣmaṇa’s aid, urging Sītā to cast off all fear now that Laṅkā belongs to Vibhīṣaṇa.