Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 17 (Caturbhir Mantribhiḥ Saha Vibhīṣaṇasya Rāma-samīpāgamanam — Vānara-mantraṇam — Hanumad-vacaḥ)
चतुर्भिर्मन्त्रिभिः सह विभीषणस्य रामसमीपागमनम् — वानरमन्त्रणम् — हनुमद्वचः
VR 6.17.30Baroda CE 6.11.21
एवमुक्त्वा तु तं रामं संरब्धो वाहिनीपतिः ।
[Baroda CE 6.11.21]evamuktvā tu taṃ rāmaṃ saṃrabdho vāhinīpatiḥ |
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं ततो मौनमुपागमत् ॥ ३० ॥
vākyajño vākyakuśalaṃ tato maunamupāgamat || 30 ||
Scholarly Translation
Having spoken thus in agitation (saṃrabdhaḥ) to that Rāma, who was skilled in speech (vākyakuśalam), the lord of the host, a knower of speech (vākyajñaḥ), then fell silent (maunam upāgamat).
Narrative Context (Verses 25–30): Concluding his impassioned counsel, Sugrīva argues that Rāvaṇa's brother is by nature a treacherous rākṣasa sent to strike Rāma unawares, and urges his immediate execution along with his ministers.