Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.10Baroda CE 6.47.10
ततो नगर्याः सहसा महौजा निष्क्रम्य तद् वानरसैन्यमुग्रम् ।
[Baroda CE 6.47.10]tato nagaryāḥ sahasā mahaujā niṣkramya tad vānarasainyamugram |
महार्णवाभ्रस्तनितं ददर्श समुद्यतं पादपशैलहस्तम् ॥ १० ॥
mahārṇavābhrastanitaṃ dadarśa samudyataṃ pādapaśailahastam || 10 ||
Scholarly Translation
Issuing forth suddenly from the city (tato nagaryāḥ sahasā niṣkramya), that lord of mighty energy (mahaujāḥ) beheld that fierce Vānara army (tad vānara-sainyam ugram), roaring like the great ocean and thunderclouds (mahārṇavābhra-stanitam), standing ready with trees and boulders in their hands (pādapa-śaila-hastam).
Narrative Context (Verses 7–12): Mounting his fire-bright chariot amid conchs, drums, and panegyrics like Rudra girt by Bhūtas, Rāvaṇa sallies forth, prompting Rāma to ask Vibhīṣaṇa whose host approaches.