Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.113Baroda CE 6.47.105
ततो दानवदर्पघ्नं सौमित्रिं देवकण्टकः ।
[Baroda CE 6.47.105]tato dānavadarpaghnaṃ saumitriṃ devakaṇṭakaḥ |
तं पीडयित्वा बाहुभ्यां न प्रभुर्लङ्घनेऽभवत् ॥ ११३ ॥
taṃ pīḍayitvā bāhubhyāṃ na prabhurlaṅghane'bhavat || 113 ||
Scholarly Translation
Then that thorn in the side of the gods (devakaṇṭakaḥ), having squeezed with both arms Sumitrā’s son—the crusher of the pride of the Dānavas (dānavadarpaghnam)—was powerless to budge or lift him (na prabhur laṅghane 'bhavat).
Narrative Context (Verses 109–114): Pierced in the chest by Brahmā’s javelin, Lakṣmaṇa recollects his unfathomable identity as Viṣṇu; when Rāvaṇa’s twenty arms fail to lift him, Hanumān strikes the demon’s chest.