Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.52Baroda CE 6.47.50
स रावणं वारणहस्तबाहुं ददर्श भीमोद्यतदीप्तचापम् ।
[Baroda CE 6.47.50]sa rāvaṇaṃ vāraṇahastabāhuṃ dadarśa bhīmodyatadīptacāpam |
प्रच्छादयन्तं शरवृष्टिजालैस्तान् वानरान् भिन्नविकीर्णदेहान् ॥ ५२ ॥
pracchādayantaṃ śaravṛṣṭijālaistān vānarān bhinnavikīrṇadehān || 52 ||
Scholarly Translation
He beheld Rāvaṇa, whose arms were like elephant trunks (vāraṇa-hasta-bāhum), holding his terrible, blazing bow uplifted (bhīmodyata-dīpta-cāpam), covering with networks of arrow-showers (pracchādayantaṃ śara-vṛṣṭi-jālaiḥ) those Vānaras whose bodies were pierced and scattered (bhinna-vikīrṇa-dehān).
Narrative Context (Verses 49–54): Cautioned by Rāma to guard his openings with eye and bow, Lakṣmaṇa advances into battle while Hanumān intercepts Rāvaṇa's chariot and raises his right arm in challenge.