Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.8Baroda CE 6.47.8
स शङ्खभेरीपणवप्रणादैरास्फोटितक्ष्वेडितसिंहनादैः ।
[Baroda CE 6.47.8]sa śaṅkhabherīpaṇavapraṇādairāsphoṭitakṣveḍitasiṃhanādaiḥ |
पुण्यैः स्तवैश्चापि सुपूज्यमानस्तदा ययौ राक्षसराजमुख्यः ॥ ८ ॥
puṇyaiḥ stavaiścāpi supūjyamānastadā yayau rākṣasarājamukhyaḥ || 8 ||
Scholarly Translation
Honored with the blasts of conchs, kettle-drums, and tabors (śaṅkha-bherī-paṇava-praṇādaiḥ), with arm-slappings, battle-cries, and lion-roars (āsphoṭita-kṣveḍita-siṃha-nādaiḥ), and with auspicious hymns of praise (puṇyaiḥ stavaiś cāpi supūjyamānaḥ), that chief of Rākṣasa kings then marched forth (tadā yayau).
Narrative Context (Verses 7–12): Mounting his fire-bright chariot amid conchs, drums, and panegyrics like Rudra girt by Bhūtas, Rāvaṇa sallies forth, prompting Rāma to ask Vibhīṣaṇa whose host approaches.