Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.7Baroda CE 6.47.7
स एवमुक्त्वा ज्वलनप्रकाशं रथं तुरंगोत्तमराजियुक्तम् ।
[Baroda CE 6.47.7]sa evamuktvā jvalanaprakāśaṃ rathaṃ turaṃgottamarājiyuktam |
प्रकाशमानं वपुषा ज्वलन्तं समारुरोहामरराजशत्रुः ॥ ७ ॥
prakāśamānaṃ vapuṣā jvalantaṃ samārurohāmararājaśatruḥ || 7 ||
Scholarly Translation
Having spoken thus, that enemy of the king of the immortals (amara-rāja-śatruḥ) ascended his chariot (rathaṃ samāruroha), which shone like fire (jvalana-prakāśam), yoked with rows of the finest steeds (turaṃgottama-rāji-yuktam), radiant and blazing with its own splendor (prakāśamānaṃ vapuṣā jvalantam).
Narrative Context (Verses 7–12): Mounting his fire-bright chariot amid conchs, drums, and panegyrics like Rudra girt by Bhūtas, Rāvaṇa sallies forth, prompting Rāma to ask Vibhīṣaṇa whose host approaches.