Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 74 (Vibhīṣaṇa-Hanumadbhyāṃ Jāmbavad-darśanam — Hanumatā Mahauṣadhi-parvatānayanam — Vānara-Rāma-Lakṣmaṇa-saṃjīvanam)
विभीषणहनुमद्भ्यां जाम्बवद्दर्शनम् — हनुमता महौषधिपर्वतानयनम् — वानररामलक्ष्मणसंजीवनम्
VR 6.74.19Baroda CE 6.61.19
श्रुत्वा जाम्बवतो वाक्यमुवाचेदं विभीषणः ।
[Baroda CE 6.61.19]śrutvā jāmbavato vākyamuvācedaṃ vibhīṣaṇaḥ |
आर्यपुत्रावतिक्रम्य कस्मात् पृच्छसि मारुतिम् ॥ १९ ॥
āryaputrāvatikramya kasmāt pṛcchasi mārutim || 19 ||
Scholarly Translation
Hearing Jāmbavān's words, Vibhīṣaṇa spoke thus: “Passing over the two noble princes (āryaputrāv atikramya), why do you ask after Māruti (kasmāt pṛcchasi mārutim)?
Narrative Context (Verses 19–24): Asked by Vibhīṣaṇa why he inquires after Hanūmān before Rāma, Lakṣmaṇa, or Sugrīva, Jāmbavān declares that the army's survival rests on Māruti alone, whereupon Hanūmān clasps his feet.