Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 74 (Vibhīṣaṇa-Hanumadbhyāṃ Jāmbavad-darśanam — Hanumatā Mahauṣadhi-parvatānayanam — Vānara-Rāma-Lakṣmaṇa-saṃjīvanam)
विभीषणहनुमद्भ्यां जाम्बवद्दर्शनम् — हनुमता महौषधिपर्वतानयनम् — वानररामलक्ष्मणसंजीवनम्
VR 6.74.5Baroda CE 6.61.5
ब्राह्ममस्त्रं ततो धीमान् मानयित्वा तु मारुतिः ।
[Baroda CE 6.61.5]brāhmamastraṃ tato dhīmān mānayitvā tu mārutiḥ |
विभीषणवचः श्रुत्वा हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ५ ॥
vibhīṣaṇavacaḥ śrutvā hanūmānidamabravīt || 5 ||
Scholarly Translation
Then the wise son of the Wind-god (mārutiḥ), Hanūmān, having likewise honored the missile of Brahmā (brāhmam astraṃ mānayitvā) and heard Vibhīṣaṇa's words, spoke thus:
Narrative Context (Verses 1–6): When Rāma and Lakṣmaṇa fall motionless in the van of battle, Vibhīṣaṇa reassures the despairing Vānara chiefs that the princes are merely honoring Self-born Brahmā's missile.