Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 84 (Vibhīṣaṇena Māyā-Sītā-rahasya-kathanam — Nikumbhilāyāṃ Lakṣmaṇa-preṣaṇopadeśaḥ)
विभीषणेन मायासीतारहस्यकथनम् — निकुम्भिलायां लक्ष्मणप्रेषणोपदेशः
VR 6.84.5Baroda CE 6.71.5
व्रीडितं शोकसंतप्तं दृष्ट्वा रामं विभीषणः ।
[Baroda CE 6.71.5]vrīḍitaṃ śokasaṃtaptaṃ dṛṣṭvā rāmaṃ vibhīṣaṇaḥ |
अन्तर्दुःखेन दीनात्मा किमेतदिति सोऽब्रवीत् ॥ ५ ॥
antarduḥkhena dīnātmā kimetaditi so'bravīt || 5 ||
Scholarly Translation
Beholding Rāma abashed (vrīḍitam) and scorched by sorrow (śoka-saṃtaptam), Vibhīṣaṇa, wretched in spirit with inward anguish (antar-duḥkhena dīnātmā), exclaimed, “What is this (kim etad)?”
Narrative Context (Verses 1–6): Having stationed his troops at their posts, Vibhīṣaṇa arrives with his four ministers and beholds the weeping Vānaras and Rāma swooning in Lakṣmaṇa's lap.