Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 96 (Mahodara-Virūpākṣa-Mahāpārśvais Saha Rāvaṇasya Niryāṇam — Rāmeṇa Mūlabala-kṣayaḥ)
महोदरविरूपाक्षमहापार्श्वैस्सह रावणस्य निर्याणम् — रामेण मूलबलक्षयः
VR 6.96.3Baroda CE 6.83.3
संदश्य दशनैरोष्ठं क्रोधसंरक्तलोचनः ।
[Baroda CE 6.83.3]saṃdaśya daśanairoṣṭhaṃ krodhasaṃraktalocanaḥ |
राक्षसैरपि दुर्दर्शः कालाग्निरिव मूर्तिमान् ॥ ३ ॥
rākṣasairapi durdarśaḥ kālāgniriva mūrtimān || 3 ||
Scholarly Translation
Biting his lip with his teeth (saṃdaśya daśanair oṣṭham), his eyes bloodshot with wrath (krodha-saṃrakta-locanaḥ), he became unendurable to behold even for rākṣasas (rākṣasair api durdarśaḥ), like the fire of universal dissolution incarnate (kālāgnir iva mūrtimān).
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing the piteous wailing of the rākṣasa women in every household, Rāvaṇa blazes with wrath like the fire of cosmic dissolution and commands Mahodara, Mahāpārśva, and Virūpākṣa to march forth.