Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 96 (Mahodara-Virūpākṣa-Mahāpārśvais Saha Rāvaṇasya Niryāṇam — Rāmeṇa Mūlabala-kṣayaḥ)
महोदरविरूपाक्षमहापार्श्वैस्सह रावणस्य निर्याणम् — रामेण मूलबलक्षयः
VR 6.96.45Baroda CE 6.83.34
नयनं चास्फुरद् वामं वामो बाहुरकम्पत ।
[Baroda CE 6.83.34]nayanaṃ cāsphurad vāmaṃ vāmo bāhurakampata |
विवर्णवदनश्चासीत् किंचिदभ्रश्यत स्वनः ॥ ४५ ॥
vivarṇavadanaścāsīt kiṃcidabhraśyata svanaḥ || 45 ||
Scholarly Translation
His left eye throbbed (nayanaṃ cāsphurad vāmam), his left arm quivered (vāmo bāhur akampata), his face became pallid (vivarṇa-vadanaś cāsīt), and his voice faltered slightly (kiṃcid abhraśyata svanaḥ).
Narrative Context (Verses 43–48): As Rāvaṇa sallies forth, the sun loses its lustre, the sky rains blood, his left eye and arm throb, and a thunderous meteor falls, yet he rides on, impelled by Time.