Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 1 (Rāma-sabhāyāṃ Maharṣi-samāgamaḥ — Indrajic-carita-jijñāsā)
रामसभायां महर्षिसमागमः — इन्द्रजिच्चरितजिज्ञासा
† VR 7.1.16† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
† दिष्ट्या त्वया हतो राजन्रावणो लोकरावणः ।
[Line 1: Southern Recension only]† diṣṭyā tvayā hato rājanrāvaṇo lokarāvaṇaḥ |
न हि भारः स ते राम रावणः पुत्रपौत्रवान् ॥ १६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 7.1.15]na hi bhāraḥ sa te rāma rāvaṇaḥ putrapautravān || 16 ||
Scholarly Translation
“By good fortune, O King, Rāvaṇa—who made the worlds weep (rāvaṇo lokarāvaṇaḥ)—has been slain by you; indeed, O Rāma, that Rāvaṇa, though attended by sons and grandsons (putra-pautravān), was no heavy burden for you (na hi bhāraḥ sa te).
Narrative Context (Verses 13–18): Seated upon gold-inlaid chairs cushioned with kuśa grass and deerskins, the sages answer Rāma’s inquiry after their welfare by hailing his effortless triumph over Rāvaṇa and his reunion with Sītā and Lakṣmaṇa.