Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 106 (Kāla-samaya-rakṣaṇāya Rāmeṇa Lakṣmaṇasya Parityāgaḥ — Lakṣmaṇasya Sarayū-tīre Sa-śarīraṃ Svarga-gamanam)
कालसमयरक्षणाय रामेण लक्ष्मणस्य परित्यागः — लक्ष्मणस्य सरयूतीरे सशरीरं स्वर्गगमनम्
VR 7.106.9Baroda CE 7.96.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
[Baroda CE 7.96.9]tyajainaṃ balavānkālo mā pratijñāṃ vṛthā kṛtāḥ |
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ॥ ९ ॥
vinaṣṭāyāṃ pratijñāyāṃ dharmo 'pi ca layaṃ vrajet || 9 ||
Scholarly Translation
“Relinquish him—mighty is Time (tyajainaṃ balavān kālaḥ)! Do not render your vow in vain (mā pratijñāṃ vṛthā kṛthāḥ); for when a vow is destroyed (vinaṣṭāyāṃ pratijñāyām), dharma too would go to dissolution (dharmo ’pi ca layaṃ vrajet).
Narrative Context (Verses 7–12): While the ministers sit stunned in silence, Vasiṣṭha reveals that he had long foreseen this separation and counsels Rāma to relinquish Lakṣmaṇa lest a broken vow destroy dharma and with it the three worlds.