Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 11 (Prahasta-dautyam — Viśravasa Ājñayā Vaiśravaṇasya Kailāsa-gamanam — Laṅkāyāṃ Rāvaṇābhiṣekaḥ)
प्रहस्तदौत्यम् — विश्रवस आज्ञया वैश्रवणस्य कैलासगमनम् — लङ्कायां रावणाभिषेकः
VR 7.11.6Baroda CE 7.11.6
असकृत्तद्भयाद्भीताः परित्यज्य स्वमालयम् ।
[Baroda CE 7.11.6]asakṛttadbhayādbhītāḥ parityajya svamālayam |
विद्रुताः सहिताः सर्वे प्रविष्टाः स्म रसातलम् ॥ ६ ॥
vidrutāḥ sahitāḥ sarve praviṣṭāḥ sma rasātalam || 6 ||
Scholarly Translation
“More than once, terrified by dread of him (asakṛt tad-bhayād bhītāḥ), we abandoned our own abode (parityajya svam ālayam), fled in rout (vidrutāḥ), and all together entered Rasātala (praviṣṭāḥ sma rasātalam).
Narrative Context (Verses 1–6): Learning that Rāvaṇa and his brothers have obtained boons from Brahmā, Sumālī casts off his dread of Viṣṇu, ascends from Rasātala with his ministers, embraces Daśagrīva, and rejoices that their long exile is over.