Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 18 (Marutta-yajñe Rāvaṇasya Āgamanam — Indrādi-devānāṃ Tiryag-rūpa-dhāraṇaṃ Vara-pradānaṃ Ca)
मरुत्तयज्ञे रावणस्य आगमनम् — इन्द्रादिदेवानां तिर्यग्रूपधारणं वरप्रदानं च
VR 7.18.17Baroda CE 7.18.15
दीक्षितस्य कुतो युद्धं क्रोधित्वं दीक्षिते कुतः ।
[Line 1: in Baroda CE 7.18.15]dīkṣitasya kuto yuddhaṃ krodhitvaṃ dīkṣite kutaḥ |
संशयश्च जये नित्यं राक्षसश्च सुदुर्जयः ॥ १७ ॥
[Line 2: in Baroda CE 7.18.16]saṃśayaśca jaye nityaṃ rākṣasaśca sudurjayaḥ || 17 ||
Scholarly Translation
“How can there be warfare for one consecrated in sacrifice (dīkṣitasya kuto yuddham), and how can wrathfulness dwell in a consecrated sacrificer (krodhitvaṃ dīkṣite kutaḥ)? Moreover, victory is ever uncertain (saṃśayaś ca jaye nityam), and this rākṣasa is exceedingly hard to vanquish (rākṣasaś ca sudurjayaḥ)!”
Narrative Context (Verses 13–18): Taunting Rāvaṇa for his unheard-of shamelessness, Marutta seizes his bow to send him to Yama’s realm; but the sage Saṃvarta bars his way, warning that an unfinished Maheśvara sacrifice will consume his lineage, and the king dutifully returns to the altar.