Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 18 (Marutta-yajñe Rāvaṇasya Āgamanam — Indrādi-devānāṃ Tiryag-rūpa-dhāraṇaṃ Vara-pradānaṃ Ca)
मरुत्तयज्ञे रावणस्य आगमनम् — इन्द्रादिदेवानां तिर्यग्रूपधारणं वरप्रदानं च
VR 7.18.16Baroda CE 7.18.14
सो ऽब्रवीत्स्नेहसंयुक्तं मरुत्तं तं महानृषिः ।
[Line 1: in Baroda CE 7.18.14]so 'bravītsnehasaṃyuktaṃ maruttaṃ taṃ mahānṛṣiḥ |
श्रोतव्यं यदि मद्वाक्यं सम्प्रहारो न ते क्षमः ।
[Line 2: in Baroda CE 7.18.14]śrotavyaṃ yadi madvākyaṃ samprahāro na te kṣamaḥ |
माहेश्वरमिदं सत्रमसमाप्तं कुलं दहेत् ॥ १६ ॥
[Line 3: in Baroda CE 7.18.15]māheśvaramidaṃ satramasamāptaṃ kulaṃ dahet || 16 ||
Scholarly Translation
That great sage spoke with affection (sneha-saṃyuktam) to Marutta: “If my word is to be heeded (śrotavyaṃ yadi mad-vākyam), combat is not fitting for you (samprahāro na te kṣamaḥ); this sacrificial session of Maheśvara (māheśvaram idaṃ satram), left unfinished, would burn your entire lineage (asamāptaṃ kulaṃ dahet)!
Narrative Context (Verses 13–18): Taunting Rāvaṇa for his unheard-of shamelessness, Marutta seizes his bow to send him to Yama’s realm; but the sage Saṃvarta bars his way, warning that an unfinished Maheśvara sacrifice will consume his lineage, and the king dutifully returns to the altar.