Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 35 (Hanumac-caritārambhaḥ — Añjanāyāṃ Vāyoḥ Saṃyogaḥ — Bāla-Hanumatā Sūrya-grahaṇodyamaḥ — Indra-vajra-prahāraḥ)
हनुमच्चरितारम्भः — अञ्जनायां वायोः संयोगः — बालहनुमता सूर्यग्रहणोद्यमः — इन्द्रवज्रप्रहारः
VR 7.35.12Baroda CE 7.35.12
नहि वेदितवान्मन्ये हनूमानात्मनो बलम् ।
[Baroda CE 7.35.12]nahi veditavānmanye hanūmānātmano balam |
यद्दृष्टवाञ्जीवितेष्टं क्लिश्यन्तं वानराधिपम् ॥ १२ ॥
yaddṛṣṭavāñjīviteṣṭaṃ kliśyantaṃ vānarādhipam || 12 ||
Scholarly Translation
“Surely, I think, Hanūmān did not know his own strength (na hi veditavān manye hanūmān ātmano balam), seeing that he watched the vānara king, dearer than life itself (jīviteṣṭaṃ ... vānarādhipam), suffering affliction (kliśyantam)!
Narrative Context (Verses 7–12): Extolling Hanūmān’s burning of Laṅkā as unmatched by Kāla, Indra, Viṣṇu, or Kubera and crediting him for Sītā, Lakṣmaṇa, and the kingdom, Rāma wonders why Hanūmān never burned Vālī, surmising he knew not his own might.