Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 35 (Hanumac-caritārambhaḥ — Añjanāyāṃ Vāyoḥ Saṃyogaḥ — Bāla-Hanumatā Sūrya-grahaṇodyamaḥ — Indra-vajra-prahāraḥ)
हनुमच्चरितारम्भः — अञ्जनायां वायोः संयोगः — बालहनुमता सूर्यग्रहणोद्यमः — इन्द्रवज्रप्रहारः
VR 7.35.11Baroda CE 7.35.11
किमर्थं वाल्यनेनैव सुग्रीवप्रियकाम्यया ।
[Baroda CE 7.35.11]kimarthaṃ vālyanenaiva sugrīvapriyakāmyayā |
तदा वैरे समुत्पन्ने न दग्धो वीरुधो यथा ॥ ११ ॥
tadā vaire samutpanne na dagdho vīrudho yathā || 11 ||
Scholarly Translation
“Why then, when enmity arose long ago (tadā vaire samutpanne), out of desire to please Sugrīva (sugrīva-priya-kāmyayā), was Vālī not burned to ashes by this very hero (kimarthaṃ vāly anenaiva ... na dagdhaḥ), like dry creepers (vīrudho yathā)?
Narrative Context (Verses 7–12): Extolling Hanūmān’s burning of Laṅkā as unmatched by Kāla, Indra, Viṣṇu, or Kubera and crediting him for Sītā, Lakṣmaṇa, and the kingdom, Rāma wonders why Hanūmān never burned Vālī, surmising he knew not his own might.