Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 35 (Hanumac-caritārambhaḥ — Añjanāyāṃ Vāyoḥ Saṃyogaḥ — Bāla-Hanumatā Sūrya-grahaṇodyamaḥ — Indra-vajra-prahāraḥ)
हनुमच्चरितारम्भः — अञ्जनायां वायोः संयोगः — बालहनुमता सूर्यग्रहणोद्यमः — इन्द्रवज्रप्रहारः
VR 7.35.10Baroda CE 7.35.10
हनूमान्यदि मे नः स्याद्वानराधिपतेः सखा ।
[Baroda CE 7.35.10]hanūmānyadi me naḥ syādvānarādhipateḥ sakhā |
प्रवृत्तिमपि को वेत्तुं जानक्याः शक्तिमान्भवेत् ॥ १० ॥
pravṛttimapi ko vettuṃ jānakyāḥ śaktimānbhavet || 10 ||
Scholarly Translation
“Had Hanūmān, the companion of the vānara king (vānarādhipateḥ sakhā), not stood by me (hanūmān yadi me naḥ syāt), who would have been capable of learning even tidings of Jānakī (pravṛttim api ko vettuṃ jānakyāḥ śaktimān bhavet)?
Narrative Context (Verses 7–12): Extolling Hanūmān’s burning of Laṅkā as unmatched by Kāla, Indra, Viṣṇu, or Kubera and crediting him for Sītā, Lakṣmaṇa, and the kingdom, Rāma wonders why Hanūmān never burned Vālī, surmising he knew not his own might.