Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 35 (Hanumac-caritārambhaḥ — Añjanāyāṃ Vāyoḥ Saṃyogaḥ — Bāla-Hanumatā Sūrya-grahaṇodyamaḥ — Indra-vajra-prahāraḥ)
हनुमच्चरितारम्भः — अञ्जनायां वायोः संयोगः — बालहनुमता सूर्यग्रहणोद्यमः — इन्द्रवज्रप्रहारः
VR 7.35.40Baroda CE 7.35.40
ततः सूर्यं समुत्सृज्य राहुं फलमवेक्ष्य च ।
[Baroda CE 7.35.40]tataḥ sūryaṃ samutsṛjya rāhuṃ phalamavekṣya ca |
उत्पपात पुनर्व्योम ग्रहीतुं सिंहिकासुतम् ॥ ४० ॥
utpapāta punarvyoma grahītuṃ siṃhikāsutam || 40 ||
Scholarly Translation
“Thereupon, abandoning the Sun (tataḥ sūryaṃ samutsṛjya) and looking upon Rāhu as a fruit (rāhuṃ phalam avekṣya ca), he leaped once more into the sky to seize Siṃhikā’s son (utpapāta punar vyoma grahītuṃ siṃhikāsutam).
Narrative Context (Verses 37–42): Indra rides forth on four-tusked Airāvata with Rāhu in front; rushing ahead like a crag, Rāhu is mistaken by Hanūmān for a larger fruit, and the severed-head demon flees crying ‘Indra! Indra!’ in terror.