Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 35 (Hanumac-caritārambhaḥ — Añjanāyāṃ Vāyoḥ Saṃyogaḥ — Bāla-Hanumatā Sūrya-grahaṇodyamaḥ — Indra-vajra-prahāraḥ)
हनुमच्चरितारम्भः — अञ्जनायां वायोः संयोगः — बालहनुमता सूर्यग्रहणोद्यमः — इन्द्रवज्रप्रहारः
VR 7.35.63Baroda CE 7.35.63
तद्यामस्तत्र यत्रास्ते मारुतो रुक्प्रदो हि नः ।
[Baroda CE 7.35.63]tadyāmastatra yatrāste māruto rukprado hi naḥ |
मा विनाशं गमिष्याम अप्रसाद्यादितेः सुताः ॥ ६३ ॥
mā vināśaṃ gamiṣyāma aprasādyāditeḥ sutāḥ || 63 ||
Scholarly Translation
“‘Therefore let us go where the Wind-god abides, who now brings us torment (tad yāmas tatra yatrāste māruto rukprado hi naḥ); let us not go to ruin without propitiating him, O sons of Aditi (mā vināśaṃ gamiṣyāma aprasādyāditeḥ sutāḥ)!’
Narrative Context (Verses 61–65): Extolling Vāyu as breath, joy, and the whole universe, Brahmā leads the celestials to placate him; beholding Vāyu’s radiant, thunderbolt-struck child upon his lap, four-faced Brahmā is moved to compassion.