Book 1 · Bālakāṇḍa · Sarga 26 (Tāṭakā-vadhaḥ)
ताटकावधः
† VR 1.26.35† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† उवास रजनीं तत्र ताटकाया वने सुखम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† uvāsa rajanīṃ tatra tāṭakāyā vane sukham |
† मुक्तशापं वनं तच्च तस्मिन्नेव तदाहनि ।
† muktaśāpaṃ vanaṃ tacca tasminneva tadāhani |
† रमणीयं विबभ्राज यथा चैत्ररथं वनम् ॥ ३५ ॥
† ramaṇīyaṃ vibabhrāja yathā caitrarathaṃ vanam || 35 ||
Scholarly Translation
And passed the night happily there in the forest of Tāṭakā (uvāsa rajanīṃ tatra tāṭakāyā vane sukham). Freed from its curse on that very day (muktaśāpaṃ vanaṃ tac ca tasminn eva tadāhani), that forest shone forth delightfully, just like Kubera’s celestial Caitraratha grove (ramaṇīyaṃ vibabhrāja yathā caitrarathaṃ vanam).
Narrative Context (Verses 31–36): Declaring that a mighty task for the gods awaits this prince, the celestials depart into the sky; Viśvāmitra smells Rāma’s crown in blessing, and they pass the night in Tāṭakā’s forest, which—freed from its curse that very day—shines as delightfully as Kubera’s Caitraratha grove.