Book 1 · Bālakāṇḍa · Sarga 45 (Amṛta-manthanam)
अमृतमन्थनम्
† VR 1.45.21† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† अथ देवा महादेवं शङ्करं शरणार्थिनः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† atha devā mahādevaṃ śaṅkaraṃ śaraṇārthinaḥ |
† जग्मुः पशुपतिं रुद्रं त्राहि त्राहीति तुष्टुवुः ॥ २१ ॥
† jagmuḥ paśupatiṃ rudraṃ trāhi trāhīti tuṣṭuvuḥ || 21 ||
Scholarly Translation
“Seeking refuge, the gods then repaired to Mahādeva—Śaṅkara, Paśupati, Rudra (atha devā mahādevaṃ śaṅkaraṃ śaraṇārthinaḥ jagmuḥ paśupatiṃ rudram)—and praised him, crying: ‘Save us! Save us (trāhi trāhīti tuṣṭuvuḥ)!’
Narrative Context (Verses 19–24): After a thousand years of churning, Vāsuki’s fangs bite the rocks of Mandara and spew forth the world-consuming Hālāhala poison; at the gods’ plea, Viṣṇu and Śiva appear, and Hari bids Rudra accept the poison as his first-offering.