Book 1 · Bālakāṇḍa · Sarga 55 (Viśvāmitraputra-vadhaḥ)
विश्वामित्रपुत्रवधः
VR 1.55.22Baroda CE 1.54.22
उदीर्यमाणमस्त्रं तद् विश्वामित्रस्य धीमतः ।
[Baroda CE 1.54.22]udīryamāṇamastraṃ tad viśvāmitrasya dhīmataḥ |
दृष्ट्वा विप्रद्रुता भीता मुनयः शतशो दिशः ॥ २२ ॥
dṛṣṭvā vipradrutā bhītā munayaḥ śataśo diśaḥ || 22 ||
Scholarly Translation
Beholding that missile of the wise Viśvāmitra being hurled forth (udīryamāṇam astraṃ tad dṛṣṭvā), terrified sages fled in all directions by the hundreds (vipradrutā bhītā munayaḥ śataśo diśaḥ).
Narrative Context (Verses 19–24): Swelling with pride like the ocean at full moon upon receiving Śiva’s missiles, Viśvāmitra burns Vasiṣṭha’s penance-grove, putting sages, disciples, deer, and birds to flight until the hermitage resembles a silent, arid wasteland.