Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 109 (Rāmakṛta-Jābālimata-khaṇḍanam — Satya-dharma-praśaṃsā)
रामकृतजाबालिमतखण्डनम् — सत्यधर्मप्रशंसा
VR 2.109.20Baroda CE 2.101.20
क्षात्त्रं धर्ममहं त्यक्ष्ये ह्यधर्मं धर्मसंहितम् ।
[Baroda CE 2.101.20]kṣāttraṃ dharmamahaṃ tyakṣye hyadharmaṃ dharmasaṃhitam |
क्षुद्रैर्नृशंसैर्लुब्धैश्च सेवितं पापकर्मभिः ॥ २० ॥
kṣudrairnṛśaṃsairlubdhaiśca sevitaṃ pāpakarmabhiḥ || 20 ||
Scholarly Translation
I shall renounce that Kṣatriya code which is in truth unrighteousness wearing the guise of dharma (kṣāttraṃ dharmam ahaṃ tyakṣye hy adharmaṃ dharma-saṃhitam), practiced by base, cruel, and greedy men of sinful deeds (kṣudrair nṛśaṃsair lubdhaiś ca sevitaṃ pāpa-karmabhiḥ).
Narrative Context (Verses 19–24): Beholding truth as the innermost dharma of the self, Rāma renounces a cruel Kṣatriya code that wears the mask of dharma, condemns the threefold sin of mind, tongue, and body, and refuses to abandon his father’s word for Bharata’s.