Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 110 (Vasiṣṭhoktaikṣvāku-vaṃśa-varṇanam)
वसिष्ठोक्तैक्ष्वाकुवंशवर्णनम्
VR 2.110.11Baroda CE 2.102.10 (3-line verse in CE)
अनरण्यान्महाबाहुः पृथू राजा बभूव ह ।
[Baroda CE 2.102.10 (3-line verse in CE)]anaraṇyānmahābāhuḥ pṛthū rājā babhūva ha |
तस्मात् पृथोर्महाराजस्त्रिशङ्कुरुदपद्यत ।
tasmāt pṛthormahārājastriśaṅkurudapadyata |
स सत्यवचनाद्वीरः सशरीरो दिवङ्गतः ॥ ११ ॥
sa satyavacanādvīraḥ saśarīro divaṅgataḥ || 11 ||
Scholarly Translation
From Anaraṇya was born the great-armed King Pṛthu (anaraṇyān mahā-bāhuḥ pṛthū rājā babhūva ha); from that Pṛthu arose the great king Triśaṅku (tasmāt pṛthor mahā-rājas triśaṅkur udapadyata), and through truthful speech that hero went to heaven in his very body (sa satya-vacanād vīraḥ sa-śarīro divaṅ gataḥ).
Narrative Context (Verses 7–12): Vasiṣṭha traces the royal line from Ikṣvāku—unto whom Manu first gave the prosperous earth—through Kukṣi, Vikukṣi, Bāṇa, the righteous Anaraṇya, Pṛthu, Triśaṅku who ascended bodily to heaven through truth, and Yuvanāśva styled Dhundhumāra.