Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 110 (Vasiṣṭhoktaikṣvāku-vaṃśa-varṇanam)
वसिष्ठोक्तैक्ष्वाकुवंशवर्णनम्
VR 2.110.13Baroda CE 2.102.12
युवनाश्वसुतः श्रीमान् मान्धाता समपद्यत ।
[Baroda CE 2.102.12]yuvanāśvasutaḥ śrīmān māndhātā samapadyata |
मान्धातुस्तु महातेजाः सुसन्धिरुदपद्यत ॥ १३ ॥
māndhātustu mahātejāḥ susandhirudapadyata || 13 ||
Scholarly Translation
Yuvanāśva’s illustrious son was Māndhātā (yuvanāśva-sutaḥ śrīmān māndhātā samapadyata), and from Māndhātā arose Susandhi of great splendor (māndhātus tu mahā-tejāḥ susandhir udapadyata).
Narrative Context (Verses 13–18): From Yuvanāśva sprang Māndhātā, Susandhi, and Susandhi’s two sons Dhruvasandhi and Prasenajit; from Dhruvasandhi came Bharata and Asita, who retired to Himavān where his queen Kālindī, poisoned by her co-wife, saluted Sage Cyavana.