Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 110 (Vasiṣṭhoktaikṣvāku-vaṃśa-varṇanam)
वसिष्ठोक्तैक्ष्वाकुवंशवर्णनम्
VR 2.110.15Baroda CE 2.102.14 (3-line verse in CE)
भरतात्तु महाबाहोरसितो नाम जायत ।
[Baroda CE 2.102.14 (3-line verse in CE)]bharatāttu mahābāhorasito nāma jāyata |
यस्यैते प्रतिराजान उदपद्यन्त शत्रवः ।
yasyaite pratirājāna udapadyanta śatravaḥ |
हैहयास्तालजङ्घाश्च शूराश्च शशिबिन्दवः ॥ १५ ॥
haihayāstālajaṅghāśca śūrāśca śaśibindavaḥ || 15 ||
Scholarly Translation
From the great-armed Bharata was born a son named Asita (bharatāt tu mahā-bāhor asito nāma jāyata), against whom these hostile kings arose as enemies—the Haihayas, the Tālajaṅghas, and the fierce Śaśibindus (yasyaite pratirājāna udapadyanta śatravaḥ haihayās tālajaṅghāś ca śūrāś ca śaśibindavaḥ).
Narrative Context (Verses 13–18): From Yuvanāśva sprang Māndhātā, Susandhi, and Susandhi’s two sons Dhruvasandhi and Prasenajit; from Dhruvasandhi came Bharata and Asita, who retired to Himavān where his queen Kālindī, poisoned by her co-wife, saluted Sage Cyavana.